El calafate

 
24 februari 2009

Rustig de koffers inpakken en ontbijten. Wederom zitten we met 2 in de auto voor de transfer (5 uur) naar El Calafate in Argentinië. Paar stops voor ‘kodak-moment’ en even wat langer op de plaats waar 2 condors zitten die blijkbaar net gegeten hebben en niet van plan zijn voorlopig te gaan vliegen. Ze blijven indrukwekkend groot.
Wat een papier toestand eerst bij de Chileense grens en daarna bij de Argentijnse. We blijven formuliertjes invullen en zij blijven stempelen. Je vraagt je af of er ooit nog iemand naar kijkt!
Aangekomen in El Calafate blijkt Hosteria Schilling niet zo makkelijk te vinden en we doen een grote stap terug na Torres. Argentijnse peso’s pinnen klinkt makkelijker dan het is; banken zijn alleen ’s ochtends open en de atm lijkt te weigeren. Een dame wil wel even uit de bank komen en zegt dat we maximaal 350 pesos kunnen pinnen maar dat kan dan wel 3 keer per dag… bijzonder… maar we kunnen de hosteria en trip alleen cash betalen. We leveren onze was in, boeken de trip voor morgen naar de Perito Moreno gletsjer (110 pesos pp + parktoegang 60 pesos)), vinden een lekker terrasje in de zon met muziek voor een biertje, eten bij Rick’s waar waanzinnig grote stukken vlees op de bbq gaan en zijn rond 8 uur met een flesje wijn op de kamer. Lekker even niets (alhoewel er aan de overkant verbouwd wordt, een hond jankt en ze hier met auto’s en motors de hoek om gieren) en kijken of we lekker bijtijds kunnen gaan slapen met onze nog steeds pijnlijke knieën…

25 februari 2009

Om 9 uur worden we opgehaald door de gids/chauffeur voor de anderhalf uur durende rit. Hij geeft onderweg regelmatig uitleg, ook vast over het ontstaan van de gletjser, en we zien zowaar ook verschillende cara cara’s van dichtbij.
De eerste echt stop is aan de zuidkant van de Perito Moreno maar eerlijk gezegd valt ons dat toch ook wel weer een beetje tegen na Lago Grey maar dat kan er deels ook mee te maken hebben dat het vrij zonnig is en daardoor het licht anders valt en niet blauw reflecteert (of omdat zoals een Nederlander hard roept binnen zijn groep, omdat het zuurstof nu naar boven komt in het ijs…tja). We besluiten toch de boottocht (50 pesos pp) van een uur te gaan doen op de catamaran om dichterbij te komen maar ook hiermee varen we niet zo dichtbij als bij de Grey gletsjer.

Daarna volgen de verschillende balkons, vrij recent aangelegd wandelpaden met trappen maakt het makkelijk de verschillende klimmen en afdalingen te maken. Op het laagtste balkon hoor je het ijs echt kraken met regelmatig harde knallen meer achterin de gletsjer. Het is net een gigantische meringue taart van deze kant gezien! (gelukkig hebben we een blonde fotografe mee die ongeveer 10000 foto’s maakt….je vraagt je regelmatig af waarvan en helaas zijn we vergeten haar adres te vragen…)
Terug naar El Calafate en ’s avonds lekker pizza gegeten!
We willen geld pinnen om het hotel te betalen dat alleen cash kan maar alle pinautomaten weigeren Europeanen geld te geven…. We tellen de rest en nemen nog een flesje wijn mee naar de kamer.