Machu Picchu

 
4 februari 2009

Met het raam open goed geslapen in El Buho, er was ook geen parade meer, slechts een band of 2 gehoord. ’s Ochtends worden we om 7.20 opgehaald door de taxi met bestemming Andean Explorer First Class richting Cusco. Wat we er precies van mochten verwachten voor die $150 wisten we niet maar dit niet in ieder geval! Eerst de koffers ingechecked zodat je daar geen last meer van had en toen viel onze mond open van verbazing. Fauteuils met een tafel ertussen en verder helemaal in stijl met houten lambrizering en koperen lampjes en schemerlampjes op de tafel.

Om 8 uur vertrokken we voor de rit van 10 uur. We werden verwelkomd met een pisco sour en de lunch voorkeur werd opgenomen. Andean sushi voor ons beiden en roastbeef voor Bram naast een kipvariant voor mij en rijstepudding toe. Tafel werd keurig gedekt en het eten was heerlijk en met zorg gepresenteerd. De fles wijn van $30 lieten we even passeren…alhoewel je een biertje voor $4 toch ook wel aan de prijs mag noemen.
Maar al met al een hele ervaring, die zich gedeeltelijk afspeelde op het achterdek van de laatste wagon die open was en waarvan de rest een grotendeels glazen dak had. De 10 uur waren om voor we er erg in hadden. Overal zwaaiende kinderen, een inderhaast half afgebroken markt onderweg die nadat we gepasseerd waren weer haastig werden teruggezet.
In Cusco werden we opgewacht door Ierla van hostal Del Campo die ons met een taxi door de smalle steile straatjes van en naar San Blas bracht. Geen puf meer om de stad in te gaan om te eten heeft ze voor ons een pizza laten komen en genoten we hiervan met een biertje met een uitzicht over de lichtjes van Cusco om U tegen te zeggen. Wat een plekje!
5 februari 2009

Bram had een slechte nacht, benauwd en happen naar lucht. Lijkt toch door de hoogte te komen. Broodje jam/suiker als ontbijt en eerst maar eens op zoek naar het el boleto, het grote ticket waar je zogezegd alle attracties mee binnenkomt. Eerste tegenvaller (=130 sol p.p.) en dan wordt er ook nog bij vermeld dat het niet geldt voor de Koricancha en de Kathedraal. Maar omdat de meeste attracties in de Secret Valley er ook onder vallen die voor zondag op het programma staan besluiten we het toch te doen. Daarbij, het ‘small ticket’ dat we sowieso nodig hebben voor Sacsayhuaman komt al op 70 sol en dat willen we zeker bezoeken vandaag.
Terug naar Plaza del Armas en de kathedraal ingelopen waar we tot onze verbazing niet hoeven te betalen maar waar we wel tot stilte gemaand worden want er is een mis aan de gang. Een indrukwekkende kathedraal met bijzonder altaar en prachtig houtsnijwerk. Als we de Iglesia de la Compania de Jesus willen bezoeken blijkt dat 1 kaartje te zijn met de kathedraal voor 50 sol pp maar we werpen onze blik op deze kleine versie van de kathedraal en besluiten het hierbij te laten.

De Koricancha ligt een eindje van het centrale plein en we lopen er naar toe via het postkantoor (waar blijkt dat uitgelezen boeken en souvenirs opsturen toch wel erg duur is) en de muurschildering met de geschiedenis van Peru aan de Avenida El Sol. Dit overal prachtig beschreven gebouw valt ons wat tegen, eigenlijk net zoals de rest van Cusco. Een Amerikaan in het hotel was het met ons eens en noemde het ‘overhyped’, erg treffend! Gelopen naar San Francisco plein en via Plaza Regocijo terug naar Plaza de Armas waar we op een lief balkonnetje een hamburger nuttigden met zicht op het gedoe op het plein.
Met de taxi naar Sacsayhuaman (10 sol) voor een heerlijke wandeling door en langs de Inca ruines. Indrukwekkend hoe die gemaakt zijn in die tijd, zeker als je je voorstelt hoe het eruit moet hebben gezien in zijn totaliteit!
Via een klein dal naar het grote (witte) Jezusbeeld op de top en van daaruit gelopen naar San Blas (leuke buurt met kleine straatjes waar je wel veel moet klimmen) waar ons hotel ligt. Toch een (steile) trap te ver gekozen en door een wirwar van steegjes toch weer bij Casa del Campo aangekomen. Lekker thee gezet, gelezen, biertje, spelletje en gewoon weer 2 pizza’s besteld bij de koerier. Koffers herpakt, foto en film ingelezen en wekker op half 6!
6 februari 2009

De trein van Cusco naar Aqua Calientes vertrekt om 8.50 dus om half 8 nemen we een taxi om op tijd te zijn. Backpackerstrain is wel heel anders dan de vorige trein… Toch gaat de rit vlot en zijn we rond lunchtijd ter plekke. Er is niet veel te doen dus lummelen we maar een beetje op de artisanal markt, scoren onze poppetjes en lamakannen, eten een hamburger/pasta bij de Italiaan en nemen de uitermate verstandige beslissing siësta te houden in Hostal Machu Picchu.

Weer helemaal fit settelen we ons naast de spoorlijn op een terras, biertje, mensen kijken en aan de met spinazie gevulde forel zonder spinazie (maar wel lekker) en een ‘lomo’ schoenzool voor Bram.
’s Avonds krijgen we een briefing van de gids gehad die ons adviseert om 5.10 am in de rij voor de bus te gaan staan om op tijd boven te zijn voor de zonsopgang.

7 februari 2009

Om 5.10 staat er al best een rij te wachten op de eerste bus van 5.30 en we komen in de tweede bus terecht. Blij dat we besloten hebben niet te gaan lopen (gezien de uitgeputte gezichten onderweg en de toch wel hele steile klim op die hoogte) bereiken we na 10 minuten de ingang van Machu Picchu.
Van de zonsopgang komt niet veel terecht want de hele berg hangt in de wolken. Wel een spooky gezicht en lekker voor Bram want die heeft op dit moment nog niet door langs welke afgronden hij loopt…. Afgesproken is met de gids bij de Ceremonial Stone aan de achterste rand van het complex en we zien al gauw de grote groepen mensen uit de bussen zich verspreiden zodat je niet in colonne hoeft te lopen. In het hoogseizoen moet het hier vreselijk zijn…

De gids heeft een goed en duidelijk verhaal en we krijgen in zo’n 2,5 uur rondleiding een goed overzicht van het geheel, ik moet zeggen van het indrukwekkende geheel. De wolken komen en gaan dus we hebben af en toe prachtige vergezichten. Daarna zijn we vrij en ik wil wel heel graag de klim maken naar de wachttoren dus begin vol goede moed. Na een paar keer verkeerd gelopen te zijn kom ik toch op de top en ja hoor, er drijft weer een wolk binnen! Toch maar even wachten en ondertussen heeft Bram ‘beneden’ mooie beelden kunnen maken.
Na 6 uur Machu Picchu zijn we verzadigd van de indrukken en begint de af en toe toch wel moeizame terugtocht naar de uitgang, met wat venijnige bochtjes en paadjes langs de afgrond.
Met de bus terug waar een lieve chauffeur onderweg af en toe voor me stopt om een foto te schieten. Voldaan zitten we even later bij onze vertrouwde Italiaan aan de pizza. En daarna rest een toch wel lange middag want de trein gaat pas om 5 uur terug en de hostal kunnen we natuurlijk niet meer in. Dus maar na de pizza blijven zitten met een biertje en spelletje.
De terugreis duurt voor ons gevoel heel lang. Weinig plaats voor de benen die het Machu Picchu klimwerk nog in zich hebben, warm en donker buiten dus niets te zien. Aangezien we om 4.15 zijn opgestaan storten we langzaam in. Zigzaggend de berg weer af in Cusco en onderweg de ramen dicht en licht uit voor de water- cq stenengooiers.
Op het station was Ierla er niet zoals afgesproken om ons op te halen en laten we ons afzetten door een taxichauffeur om ons voor 10 sol naar het hotel te brengen (voor 5 sol kom je heel Cusco door) waar we om half 10 zonder eten doodmoe in bed rollen.